In één                    














ooit waren wij één dolfijn
en 't water raasde langs onze lijn
zoals wij de zee tot razernij dreven

door mensenhanden gegrepen
gescheurd in twee, vergeten
stegen wij ten hemel

wat zwakjes lichtend tussen de sterren
dansten wij vonken van heimwee
naar de zee en met een wervelstorm

trokken zeemagneten ons
terug naar de woelige baren
spoelden ons tot twee
zodat wij konden paren
tot één, waarin we immer
samen waren